Porzeczka, agrest – monitoring plantacji (Lubelszczyzna, 20.05.)

Agrest - BBCH 79 - 18.05.2019

Plantacje agrestu – następują kolejne etapy rozwoju owoców (BBCH 79 – zawiązanych jest 90% owoców). Plantacje porzeczek czarnych oraz czerwonych – na roślinach przekształciło się w zawiązki od 50 do 90% owoców (BBCH 75-78)

Kondycja plantacji

W coraz większym stopniu na plantacjach porzeczek czarnych obserwuje się zamierające pędy po zimie. Dotyczy to zwłaszcza plantacji na których w poprzednim roku nie zebrano owoców. Po ostatnich przymrozkach obserwuje się słabe i bardzo słabe zawiązanie owoców. Zarówno porzeczek czerwonych, jak i czarnych.

Szkodniki

Zarówno na plantacjach porzeczek czerwonych i czarnych można zaobserwować liczne wierzchołki pędów uszkodzone przez zwójkę różóweczkę. Należy wykonać lustrację i po przekroczeniu progu zagrożenia (20 wierzchołków pędów z uszkodzonymi liśćmi w próbie 200 wierzchołków pędów) wykonać zabieg. Np. Mospilan 20 SP (agrest, porzeczka czarna i czerwona), Decis Mega 50 EW (porzeczka czarna).

Mszyce (wzrasta zagrożenie zarówno na plantacjach porzeczek czarnych jak i na plantacjach porzeczek czerwonych) – progiem zagrożenia jest 10% zasiedlonych pędów z próby 200 sztuk. Bardzo duże nasilenie (inwazję!) mszycy porzeczkowo-czyściecowej stwierdza się na plantacjach porzeczek czerwonych odmian ‘Rondom’ oraz ‘Rolan’. Na plantacjach porzeczek czarnych coraz liczniej występuje mszyca porzeczkowo-mleczna (Łatwa do rozpoznania – dzieworódki są słomkowo-zielone lub szaro-zielone, bezskrzydłe, owalna, o rozdętych syfonach. W wyniku żerowania obserwuje się zahamowany wzrostu, wierzchołkowe liście są pomarszczone oraz zawijają się do dołu, można zauważyć chlorozę nerwów liści). Do zwalczania można wykorzystać – Calypso 480 SC, Mospilan 20 SP (agrest, porzeczka czarna i czerwona), Decis Mega 50 EW (porzeczka czarna)

Ochrona przeciwko chorobom

Na plantacjach agrestu oraz porzeczek obecnie nie obserwuje się objawów mączniaka. Pojawiają się pierwsze objawy opadziny liści porzeczki. W związku z deszczową pogodą należy prowadzić standardową ochronę co 8-14 dni np. Armicarb SP, Dithane NeoTec 75 WG, Zato 50 WG,. Należy ponownie zwrócić uwagę na zagrożenie ze strony szarej pleśni (np. Biszop 80 WG). Szczegółowy program po kwitnieniu agrestu znajduje się przy informacji monitoringu z 3.05.2019. Natomiast szczegółowy program po kwitnieniu porzeczek w tabeli poniżej.

Dziagnostyka opadziny liści porzeczki (Antraknoza liści porzeczki)Drepanopeziza ribis (Kleb.)Hὂhn., stadium konidialne (anamorfa) Gloeosporidiella ribis (Lib.) Petrak

Grzyb D. ribis występuje powszechnie we wszystkich rejonach uprawy porzeczki i agrestu, szczególnie w wilgotnych i chłodnych sezonach. Znane są trzy formy specjalne grzyba: D. ribis f. sp. nigri występująca na porzeczce czarnej, D. ribis f. sp. rubri – na porzeczkach kolorowych i D. ribis f. sp. grossulariae na agreście.

Masowe opadanie liści poprzedzone jest występowaniem plamistości na liściach i ich ogonkach, a także na owocach oraz na zielonych częściach pędów. Na liściach plamy są początkowo drobne, zielonożółte i rozproszone. W miarę rozwoju choroby wzrasta ilość i wielkość plam, które następnie zlewają się. Odpowiednio do tych plam na dolnej stronie liści występują drobne nabrzmienia skórki, pod którą grzyb wytwarza owocniki stadium konidialnego, acerwulusy. W warunkach większej wilgotności, najczęściej podczas przewlekłych opadów, występują szare, śluzowate wycieki zawierające skupienia zarodników konidialnych stanowią oznakę etiologiczną grzyba. Porażone liście zasychają i wkrótce opadają. Choroba rozwija się najpierw w dolnej części krzaków i obejmuje stopniowo coraz wyższe partie rośliny. Podobne w swym charakterze plamy występują na ogonkach liściowych i na zielonych częściach pędów. Przedwczesna, często już w końcu lipca, utrata liści w wysokim stopniu osłabia krzewy, co prowadzi do słabszego zawiązywania pąków kwiatowych i wzrostu podatności na uszkodzenia mrozowe. Opadzina liści porzeczki wyrządza corocznie znaczne straty, a w lata silnych epidemii niszczy część plantacji.

Grzyb zimuje na opadłych porażonych, zeszłorocznych liściach. Od przedwiośnia tworzy owocniki stadium workowego (doskonałego) w postaci apotecjów, w których wiosną pojawiają się worki z zarodnikami workowymi. Rozprzestrzeniane w okresie opadów, są głównym źródłem infekcji pierwotnych liści porzeczki. Wysiewy zarodników workowych przypadają w okresie od końca kwietnia do początku czerwca, czyli trwają przez około 4-8 tygodni. Źródłem infekcji pierwotnej są także zarodniki konidialne rozwijające się w acerwulusach na opadłych liściach, ale odgrywają one mniejszą rolę w rozprzestrzenianiu grzyba.

Wiosną w wyniku infekcji pierwotnej, na liściach tworzą się nekrotyczne, brunatne plamki, na których grzyb wytwarza acerwulusy. Z nich, po rozerwaniu skórki liścia, uwalniane są zarodniki konidialne. Zarodniki te rozprzestrzeniane z kroplami deszczu czy rosy stanowią podstawowe źródło, często masowych infekcji wtórnych, które w konsekwencji powodują epidemiczny rozwój antraknozy. Letnia susza przerywa rozwój grzyba D. ribis. 

Zwalczanie chemiczne jest konieczne na plantacjach większości odmian porzeczki i agrestu. Zabiegi należy rozpocząć bezpośrednio przed kwitnieniem i kontynuować po kwitnieniu, co 10-14 dni, przez okres wysiewu zarodników workowych, który trwa w zależności od warunków atmosferycznych od 4 do 8 tygodni.

Program ochrony porzeczek przeciwko szkodnikom i chorobom po kwitnieniu – PDF

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here