Monitoring plantacji (malina 28.03.2019 r.)

Fot. 3. Szara łuszcząca się kora pędów porażonych przez Didymella applanata

Na początku wegetacji warto przyjrzeć się swoim plantacjom malin odmian letnich i ocenić ich kondycję po zimie. Pozwoli to na wyciągnięcie wniosków na temat przeprowadzonej w poprzednim roku ochrony, zwłaszcza w okresie letnim i jesiennym.

Stadium wegeatcji:
Odmiany letnie – początek pękania pąków na pędach dwuletnich – fot. 1 (BBCH 07) w uprawach w otwartym gruncie


Fot. 1. Początek pękania pąków na pędach dwuletnich (BBCH 07) – lubelskie 28.03.2019

Odmiany jesienne – na większości plantacji gdzieniegdzie pojawiają się pierwsze wybijające pędy – fot. 2 (BBCH 00 – 09).


Fot. 2. Pierwsze wybijające pędy odmiany ‘Polana’ (BBCH 00 – 09) na zagonach bez oraz ze ściółką z włókniny – lubelskie 28.03.2019


Diagnostyka chorób wywoływanych przez grzyby na początku wegetacji na plantacjach malin odmian „letnich”

Przypąkowe zamieranie pędów maliny powodowane przez Didymella applanata

W obecnej fazie wegetacyjnej obserwujemy bardzo wyraźne po przezimowaniu roślin objawy wtórne wywoływane przez patogena na drewniejących pędach. Porażone miejsca przybierają barwę szarą lub srebrzystoszarą (fot. 3). Srebrzystość zabarwienia spowodowana jest oddzieleniem się kilku wierzchnich warstw kolenchymy, pod które dostaje się powietrze. W miejscach porażenia pędów i na porażonych łuskach widoczne są tworzące się perytecja – owocniki stadium doskonałego (workowego). Kora pędów pęka, łuszczy się i jest pokryta bardzo licznymi, gęsto ułożonymi perytecjami. Obok perytecjów mogą występować mniej liczne piknidia – owocniki stadium konidialnego (fot. 4, 5). Spękaniom kory sprzyjają kolejne nawilgocenia i wysychanie zewnętrznych tkanek. Przy porażeniu łusek pąków, łuski marszczą się i rozchylają, odkrywając zawiązki liści (fot. 4), które w czasie zimy łatwo wysychają i zamierają. Silnie porażone pędy malin zamierają przed wykształceniem kwiatostanów lub przed dojrzewaniem owoców. Źródłem pierwotnego zakażenia (infekcji) na wiosnę są perytecja, które rozwijają się przez całą zimę i przedwiośnie na porażonych pędach i łuskach (fot.4, 5, 6). W połowie kwietnia są one wypełnione workami z zarodnikami workowymi. Wysiew zarodników rozpoczyna się z końcem kwietnia i trwa do końca czerwca, przy czym obfitość wysiewu zależy od wielkości opadów. Po każdym dłużej trwającym deszczu w maju i czerwcu wysiewy zarodników są bardziej obfite. Zarodniki workowe mogą zakażać rośliny tylko przy wysokiej i dłużej trwającej wilgotności powietrza. Strzępki kiełkowe grzyba mogą wnikać do rośliny zarówno przez nieuszkodzoną tkankę, jak i przez różne drobne zranienia.
Dokonując oceny porażenia plantacji maliny letniej na Lubelszczyźnie przez Didymella applanata stwierdzono w 80% zasiedlenie pędów malin przez tego patogena z wyraźnymi objawami chorobowymi i oznakami etiologicznymi, które stanowią perytecja grzyba (źródło infekcji pierwotnej). Dlatego przy tak dużej ilości materiału infekcyjnego i sprzyjających warunków atmosferycznych, możemy się spodziewać dużego nasilenia choroby w tym sezonie.

Szara pleśń maliny wywoływana przez Botrytis cinerea

Na początku wegetacji na plantacji maliny letniej są widoczne liczne pędy porażone przez B. cinerea. Plamy nekrotyczne są jasne bardzo rozległe i nie mają wyraźnej granicy pomiędzy zdrową a chorą tkanką. Jesienią i zimą porażona tkanka przebarwiła się na srebrzystoszaro, często się łuszczy. Na nekrotycznej tkance tworzą się charakterystyczne czarne, płaskie tarczki wielkości 3-10 mm, będące przetrwalnikami grzyba (sklerocja) (fot. 7). Stanowią one cechę rozpoznawczą choroby na drugorocznych pędach malin. Głównym źródłem infekcji malin wiosną są zarodniki konidialne wytwarzane na sklerocjach, które przezimowały na porażonych w ubiegłym sezonie pędach. Zarodniki te tworzą się masowo w okresie wilgotnej pogody, pierwsze pojawiają się już w marcu, a kolejne sukcesywnie przez cały sezon wegetacyjny. Konidia grzyba B. cinerea mogą kiełkować tylko w kropli wody. Zakres temperatury, w której może dojść do zakażenia jest znaczny i wynosi od 6oC do 28o C.
Dokonując oceny porażenia plantacji maliny letniej przez B. cinerea stwierdzono znaczne zasiedlenie pędów malin przez tego patogena z wyraźnymi objawami chorobowymi i oznakami etiologicznymi, które stanowią sklerocja grzyba (źródło infekcji pierwotnej). Dlatego przy dużej ilości materiału infekcyjnego i sprzyjających warunków atmosferycznych, możemy się spodziewać dużego nasilenia choroby w tym sezonie.


Tabela. Program przeciwko zamieraniu pędów maliny przed kwitnieniem – zobacz PDF

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here